انا هاقول حاجه صغيرة زى قصه يا ريت اعرف ايه رايكوا فيها وفهمتو ايه منها :


كان فى واحد نايم وقعد فترة كبيرة نايم وبعدين صحى من النوم ولقى المكن صغير عليه قوى ولقى باب قدامه والدنيا كانت ظلام ولقى النور قدامه فتح الباب ودخل فلقى ناس كتير عمال تضحك وفرحانه وهو يا ولداه اتخض منهم فراح فى الركن وقعد يبكى لوحده وهم عمالين يضحكوا وزى ما يكونوا عاجبهم بكاه المهم بعد فترة سكت لوحده واندمج معاهم وبقى واحد منه وقعد يضحك زيهم ومرت فترة طويله وهو قاعد معاهم وبعدين مرت بنت جنبهم زى العسل سكر سكر ولابسه لبس يدوخ يعنى ( موزه طحن ) اخينا شافها وريقه جرى فقرر يمشى وراها لغايتس ما يجيب داغها ومع العلم ان الى معاه نصحوه انه مش يمشى وراها بس هو مشى وراها ومش سمع الكلام ودنوا ماشى وراها يحاول يجيبها ومش عارف وفى الاخر جاله واحد وقاله يا اخى مش تحترم نفسك بقالك فترة ماشى وراها ومش عاوز تحترم نفسك يا اخى حس على دمك ونزل في اخينا ده ضرب ودا عاوز يرجع مش عارف طيب يروح يمين ولا شمال بردوا مش عارف فى الاخر استسلم للضرب واتمنى يموت علشان يخلص منه بس خلاص با مش ينفع ,,,,,,,,,,,,,,

يا ترى انتوا فهمتوا ايه من القصه الصغيرة ديه ،،،،،،،،،،،،،،،،،،،